Farbowanie włosów w ciąży

Gdy kobieta dowiaduje się, że niedługo będzie mamą, może czuć ogromną radość, lecz także przerażenie. Bycie w ciąży oznacza, że życie wywraca się do góry nogami – każda jego sfera od życia towarzyskiego, poprzez finansową po zdrowotną  - radykalnie się zmienia. Dotyczy to także pielęgnacji urody – w tym farbowania włosów.

Indygo na skórze

Indygo stosowane do barwienia skóry zachowuje się zupełnie inaczej od henny. Po zastosowaniu indygo barwa wykonanego tatuażu nie ulega zmianom. Indygo w przeciwieństwie do henny nie przenika skóry, dlatego tatuaż nim wykonany utrzyma się na skórze zaledwie kilka dni. Indygo ma większe cząsteczki niż henna i dlatego nie wnika tak głęboko.

Farbowanie odrostów

Farbowanie odrostów

Jeśli farbowałaś włosy w przeszłości, prawdopodobnie twoje włosy są dużo ciemniejsze na końcach niż tuż przy skórze głowy. Żeby uniknąć różnicy koloru przy nasadzie i na końcach włosów możesz jedynie ufarbować odrosty, a nie całe włosy. Przygotowanie wygląda tak samo jak w przypadku farbowania całej długości włosów. Możesz także podzielić włosy na partie za pomocą spinek. Na każdym paśmie kładź farbę jedynie na pierwsze kilka centymetrów włosów. Jeśli masz starą butelkę, z której można wyciskać farbę, użyj jej. W tym wypadku mieszanka powinna być odrobinę rzadsza, aby łatwo można ją było wycisnąć.

Kroki prowadzące do utrzymania trwale intensywnego koloru po farbowaniu

Po odpowiednim czasie trzymania farby ziołowej na włosach, dokładnie zmyj ją jedynie letnią wodą. Spłukuj tak długo, aż woda będzie czysta. Farby ziołowe Khadi łatwo się zmywają za pomocą samej wody, nie zostawiają żadnych grudek pomiędzy włosami, dlatego szampon nie jest konieczny. Co więcej, użycie szamponu lub odżywki może spowodować, ze kolor nie zwiąże się odpowiednio z włosem i szybciej się wypłucze ( jest to szczególnie istotne w przypadku farb z dużą zawartością indygo, czyli kolorów ciemnych). Nie powinno się stosować żadnych kosmetyków stylizujących, ani myć włosów przez pierwsze 12-24 godzin, aby dać czas farbie na połączenie się ze strukturą włosa. Farba roślinna osadza się na włosach do 24 godzin (w nielicznych przypadkach nawet dłużej) – odcień wciąż może się zmienić lub stać ciemniejszy. Dlatego nie stosuj szamponu ani innych środków do stylizacji włosów przez 24-48 godziny. Mówiąc o pielęgnacji, po upływie 24 godzin polecam stosowanie delikatnego masażu głowy z użyciem olejku do włosów (olejek zmywamy po 30-60 min). Dzięki temu kolor będzie trwalszy, a włosy staną się miękkie i jedwabiste. Szczególnie tyczy się to włosów lekko przesuszonych po farbowaniu – po tym zabiegu można wyraźnie poczuć poprawę kondycji włosów, a efekt przesuszenia znika.

Podstawowe zasady używania farb ziołowych Khadi i ich specyfika

Podstawowe zasady używania farb roślinnych Khadi i ich specyfika Składniki farb roślinnych i metoda farbowania są idealnie dobrane dla uzyskania jak najlepszego efektu. Aby zrozumieć jak ważny jest sposób aplikacji farby, skupimy się na właściwościach wybranych składników:
Indygo:Zasada koloryzowania: indygo farbuje na niebiesko! Wyłącznie w połączeniu z henną może być stosowany w koloryzacji włosów od jasnego do ciemnego brązu oraz siwych włosów. Indygo najlepiej farbuje w środowisku zasadowym. Zbyt wiele kwasów w mieszance hamuje wydzielanie koloru zarówno w przypadku czystego Indygo jak i mieszanych kolorów.

Dodatki przedłużające trwałość koloru

flakonikiIntensywność oraz trwałość odcieni czerwonych mogą zostać wzmocnione poprzez dodanie do farby 1-2 łyżek stołowych soli lub soku z cytryny. Możesz również dodać dwie łyżki stołowe soku z jabłek. Użycie kwasku cytrynowego przy farbowaniu ma swoje zalety. Kwasek intensyfikuje kolor, wtedy nie musisz także nakładać farby dopóki jest ciepła, ponieważ barwnik został już uwolniony. Indygo jest jednak wyjątkiem, ponieważ nie działa skutecznie w połączeniu z kwasami. Jeśli farba, która wybrałaś to mieszanka henny i indygo, jedynie hennę zmieszaj z kwaskiem. Natomiast indygo wymieszaj z henną i kwaskiem dopiero przed użyciem. Są również inne metody na przedłużenie trwałości i wzmocnienie koloru farby, na przykład łyżeczka soli dodana do farby przedłuży trwałość pigmentu indygo i zapobiegnie blaknięciu koloru. Wtedy wystarczy jedynie farbować odrosty co 3-4 tygodnie. Należy jednak pamiętać, że struktura włosów jest cechą indywidualną. Dużym powodzeniem cieszy się metoda rozrabiania proszku w czarnej herbacie. Należy zwrócić uwagę czy herbata nie jest zbyt mocna, gdyż może to spowodować efekt przesuszenia włosów, który co prawda znika po 2-3 myciach, ale nie ma też typowej dla okresu po farbowaniu gładkości włosów. Czarna herbata też jest stosowana w celu zwiększenia intensywności kolory i trwałości indygo.

Najczęstsze błędy popełniane podczas farbowania

zaslaniajaca twarzNieprawidłowa temperatura mieszanki – zbyt wysoka lub zbyt niska
Odpowiednia temperatura jest podstawowym wymogiem podczas mieszania farby jeśli chcemy by pigment prawidłowo się uwolnił. Jeśli temperatura jest zbyt wysoka brązowy kolor może nabrać czerwonego odcieniu lub stracić na intensywności. Z drugiej strony henna rozpuszczona w zbyt zimnej wodzie da mniej wyrazisty kolor. Należy jednak nakładać na włosy ciepła mieszankę. Nawet odcienie zawierające indygo wymagają ciepła (nie gorąca) żeby odpowiednio się wchłonąć, Zbyt zimna mieszanka może nie dać spodziewanych efektów, jako że samo ciepło ciała nie wystarczy aby proces farbowania przebiegał prawidłowo.
Zbyt krótki/długi czas trzymania farby na włosach
Czas trzymania farby w przypadku farb roślinnych jest zależny od oczekiwanego koloru, koloru wyjściowego oraz struktury włosów. W przypadku zbyt długiego czasu nawet jasny brąz może dać efekt bardzo ciemnego brązu. Osoby stosujące farby roślinne po raz pierwszy powinny zaczynać od krótkiego przedziału czasowego.
Nieodpowiednie dodatki

Farbowanie włosów indygo

Indygo jest ciemnobłękitnym barwnikiem otrzymywanym z liści tropikalnej rośliny: indygowca barwierskiego i farbuje na niebiesko. Doskonale barwi włosy bardzo ciemne i czarne, efektem jest kolor głebokiej czerni o odcieniu niebieskawym, chłodnym. Nie poleca się do stosowania indygo bezpośrednio na siwe lub blond włosy, należy wtedy zachować ostrożność. W przypadku nakładania na włosy siwe lub rozjaśniane, konieczny jest test próbki, a nawet farbowanie dwufazowe (patrz słowniczek). Do koloryzacji włosów od jasnego brązu do ciemnego brązu indygo należy stosować w połączeniu z henną. Indygo najlepiej farbuje w środowisku zasadowym. Zbyt wiele kwasów w mieszance hamuje wydzielanie koloru zarówno w przypadku czystego indygo jak i mieszanych kolorów. Wiele osób dodaje do indygo cytrynę, sądząc iż wzmocni to efekt farbowania, jednakże właśnie takie eksperymenty powodują, że kolor różni się od zamierzonego, ponieważ indygo nie może w pełni, a czasem nawet wcale się wydzielić. Na indygo wpływa również temperatura. Najlepiej rozrabiać indygo w letniej wodzie lub czarnej herbacie, w temperaturze nie przekraczającej 50 stopni Celcjusza. Jeśli temperatura będzie zbyt wysoka, wydzielanie koloru również będzie nieprawidłowe, a rezultat niesatysfakcjonujący.

Co to jest indygo

Indygo jest jednym z ciekawszych i najważniejszych barwników naturalnych. Indygo (z łac. i grec. indicum indikon) oznacza "niebieski barwnik z Indii". Nazwa ta odzwierciedla głównie centrum handlowe dostarczające indygo całej cywilizacji grecko-rzymskiej. Krzew o farbujących właściwościach Indigofera tinctoria występuje w subtropikalnych regionach. Inne rośliny zawierające indygo jak Isatis tinctoria rosną na wyższych szerokościach geograficznych i mają niższą zawartość barwnika. Takie rośliny były przez tysiące lat i są nadal wykorzystywane do farbowania i barwienia. Ostatnie ożywienie w technologii tradycyjnej i ekologicznej wpłynęło na wykorzystanie naturalnego indygo w dziedzinie sztuki i rzemiosła.

Henna w literaturze

    "...Ray uparł się, by pokazać mi "klatki" - ulicę w wyjątkowo rozgorączkowanej i lichej dzielnicy Bombaju, służącą przedstawicielom dwóch profesji: dentystyki i prostytucji. Dentyści zajmowali mieszkania na piętrze, a prostytutki wykonywały swą pracę w... no cóż, w klatkach. Tam, gdzie inne sklepy miały ściany i drzwi, te burdele miały kraty - jak w celach filmowego więzienia. Za kratami, raz po raz zerkając na zewnątrz, z rękami jak u więźniów zaciśniętymi na stalowych prętach, stały prostytutki - w większości wiejskie dziewczyny kupione od rodziców i liczące niewiele ponad trzynaście, czternaście lat. Były groteskowo umalowane: linie brwi wykreślone wielkim mazakiem, grube na pół cala rzęsy, purpurowy róż, wyglądający nienaturalnie na ciemnej skórze i mocno przypruszony białym pudrem po to, by ukryć jej kolor, a w rzeczywistości uwydatniający go w makabryczny sposób. Ich wargi, grubo umazane czerwienią, również wydawały się purpurowe, wyglądały jak wargi konających ludzi. Stroje, uszyte z tej samej szeleszczącej tkaniny, w którą odziewano ludowe lalki sprzedawane na lotniskach w sklepach z pamiątkami, połyskiwały w mroku. Zamiast przywodzić na myśl złote szaty, przypominały mi

Subskrybuje zawartość